Çünkü o sahneye ulaşmanın da, bir bedeli var. Kültür ve sanatın yaşaması için tahsis edilen konser salonlarının ücretleri, özellikle gönüllülük esasına dayanan, amatör korolar açısından, ciddi bir yük haline gelebiliyor.
Aylarca prova yapılmış, koro solo şarkılar arasında ki, o kıl payı denge kurulmuş, Her şey hazır!
Konser salon kiraları tüm dengeleri bozuyor. Yoksa sanat aslında sanat için diye yanlış mı biliyoruz? Sanat aslında konser salonlarının kira bedeli için midir? Günümüzde bir amatör koroda yer almak, müzik sevgisi yanında, bolca da fedakârlık istiyor.
Sponsor aramak zaten apayrı bir sanat dalı olmuş. Sonuç mu? Konser salonunun kiralama bedelini, koristler üstleniyor.
Salon kirası, ses-ışık, teknik ekip, afiş, sunum, saz sanatçıları derken hesap kabarıyor.
Peki amatör koro ne yapacak? Her sezon üyelerinden biraz daha fazla para mı isteyecek?
Konser yapmayalım! deyip aylarca verilen, emeği mi rafa kaldıracak? Mesele gerçekten önemli.
Mesele, insanların birlikte üretme alanlarının, ekonomik olarak erişilemez hâle gelmesi.
Amatör korolar nasıl olsa gönüllüler denilerek, her maliyetin altına bırakılmamalı.
Çünkü gönüllülük, emeğin bedelsiz olduğu anlamına gelmez.
Tam tersine… Bir insan parasını, zamanını ve yüreğini gönüllü olarak veriyorsa, o emeğin korunması daha da değerlidir.
Salonlarını ücretsiz tahsis eden Belediyeler de elbette var.
Oysa ki Belediyeler konser salonunu insanlara birkaç saatliğine güzel bir akşam yaşatmak, daha çok insanın yüzünü güldürebilmek anlayışıyla, bedelsiz ya da daha uygun kiraya verseler, özel sektör, şehirlerin kültürel hayatını zenginleştiren, amatör koro gönüllülerine daha sıcak baksa, kültür politikaları, amatör müzik topluluklarını daha fazla kapsasa,
İnsanlar neden sanata ilgi göstermiyor? diye de sorgulanmaz.
Sanat, sadece dev bütçelerin, sponsor devlerinin ve bilet fiyatı küçük bir servet olan dev prodüksiyonların tekelinde olmamalı.
Amatör koro müziği kolektiftir, imece usulüdür, paylaşmaktır.
Ama bu imece salon kiralarında son buluyorsa, bir şeyleri yanlış sorguluyoruz demektir.
Sanata gerçekten destek oluyor muyuz? Yoksa sanat yapan insanlara,
Siz gönüllüsünüz, bir şekilde halledersiniz mi diyoruz?
Çünkü bir gün salonlar pahalı, sazlar pahalı, teknik giderler pahalı, sponsor bulmak imkânsız hâle gelirse…
İnsanların şarkı söyleme isteği yine de bitmeyecek. Ama belki şarkı söyleyebilecekleri sahne kalmayacak.
Sahneleri sadece bütçesi olanlara tahsis etmenin yanı sıra, sesi ve hayali olanlara da açtığımız gün, gerçekten hep birlikte şarkı söyleyeceğiz
Sanatın alkışa ihtiyacı var. Ama ondan önce yaşayabileceği bir alana ihtiyacı var.