Kültür merkezlerinin süre sınırları elbette organizasyon açısından anlaşılır bir gereklilik. Salonların başka etkinlikler için hazırlanması, teknik ekiplerin çalışması, ulaşım ve dinleyici konforu gibi pek çok unsur zaman planlamasını önemli kılıyor.İki buçuk saati aşmaması gereken konserler, korolar için artık ciddi bir zaman yönetimi meselesine dönüşmüş durumda.Bu süreyi verimli kullanmak hiç de kolay olmuyor.Ancak emeğin hakkını verebilmek için de zamanın da doğru yönetilmesi gerekiyor.

Ne yazık ki bazı konserlerde ayrılan zaman, müzik dışındaki ayrıntılar arasında giderek daralıyor.

Konser başlıyor ama müzik başlamıyor!

Önce açılış konuşması, ardından protokol anonsları, teşekkürler, davetlilerin selamlanması, kurum temsilcilerinin konuşmaları…

Tematik bir konserse, bestecinin hayat hikâyesi, güftelerin şiirsel gereksiz uzatılarak anonsları...

Oysa bazı duyguların uzun uzun anlatılmasına gerek yoktur.

Kısa, etkili ve bilgi veren bir sunum, bazen dakikalarca süren açıklamadan, çok daha fazla iz bırakır.

Üstelik daha kapsamlı biyografik bilgiler program kitapçığında, dijital içeriklerde veya konser öncesi paylaşımlarda da dinleyiciyle buluşturulabilir.

Böylece hem bilgi verilir hem de konserin akışı korunur.

İyi bir konser, yalnızca güzel eserlerin art arda sıralanmasıyla oluşmaz. O eserlerin doğru zamanda, doğru akışla ve dinleyiciyi yormadan sunulması gerekir.

Çünkü sahnedeki her dakika değerlidir.

Bir de sahnenin görünmeyen tarafı var.

Özellikle ayakta konser veren korolarda zamanın uzaması, koristler açısından çok daha yorucu bir hâl alıyor.

Sahne kıyafetlerini giymiş, heyecanla yerini almış onlarca insan düşünün. Bir sonraki eserin sırasını bekliyorlar. Fakat konuşmalar uzadıkça bekleyiş de uzuyor.

Ayakta geçirilen süre artıyor, fiziksel yorgunluk birikiyor, dikkat dağılıyor. Sesini ve enerjisini korumaya çalışan korist, konuşmaların ne zaman biteceğine odaklanmak zorunda kalıyor.

Afyon’un yağmur sınavı: Bazı bölgelerde rögarlar tıkandı!
Afyon’un yağmur sınavı: Bazı bölgelerde rögarlar tıkandı!
İçeriği Görüntüle

Dinleyicinin konforunu düşünürken, sahnedeki koristlerin, fiziksel koşullarını da düşünmek zorundayız.

Bir konserin her dakikasını doldurmaya da gerek yok..

Bazen boşluk bırakmak, bazen kısa konuşmak, bazen de sözü doğrudan müziğe bırakmak en doğru tercihtir.

Kısa bir açılış, ölçülü anonslar, özenle hazırlanmış bir repertuvar, dengeli eser geçişleri ve dinleyiciyi yormayan bir sunum…

Konuşmaların, eserlerin, soloların ve geçişlerin toplam süresi önceden hesaplanmalı. Programın sonunda süre sıkışınca eserleri aceleye getirmek, koristleri telaşa sürüklemek ya da dinleyicinin müzik deneyimini yarıda bırakmamalıyız.

Bir konserin başında zamanın nasıl kullanılacağını planlamazsak, sonunda zamanla yarışmak kaçınılmaz olur.

Sahneye çıkmak kadar, sahneyi doğru kullanmayı bilmek de bir sanattır.

Dinleyici konserden ayrılırken, saate bakıp,

Nihayet bitti! dememeli,

Keşke biraz daha sürseydi! diyebilmeli.

İşte o zaman doğru zaman yönetimini başarmışız demektir.