Şiddetin her türlüsünün kol gezdiği, içine sığamayacağı evlerini bırakıp kendilerine yeni yuva arıyor. Vazgeçerek her türlüsünden ardındaki kara düzenin, yüzlerine kapanan her kapıyı yutkunarak koca yürekleriyle yeni yollara düşüyor. Taşan son damlada sırtlayıp gururlarını ilmek ilmek işlediği anılarını da geride bırakarak hiç bilmediği yeni yolculuklara çıkıyor. Kolları kanatları kırılmış olsa da koca yüreklerine doldurdukları cesaretle dünyayı arşınlamayı göze alıyor. Şiddet gören kadınlar, toplumun öylesine büyük çoğunluğunu oluşturuyor ki kupayı dayayıp duvara dinlemeye fırsat vermeden yükselen çığlıkları sokaklara taşıyor.
Çocukken değersizleştirilen kız çocukları ancak evlenip anne olduğunda, değer gösterilen bir nesneymiş gibi kabul görüyor. Küçükken öğrendikleri "sevilmek için yük olmamalıyım inancı" ile kendi yakıtını tüketerek hep veren fedakar bir anne olmayı öğreniyor. Sevgi almayı bilemediği gibi sunulanı da reddeden görülmemiş kadınlar daha lezzetli yemek yapmayı, daha iyi ev temizlemeyi, daha güzel çocuk bakmayı varlık göstergesi olarak içselleştiriyor. Çünkü onlara göre sevmek ve sevilmek, çocukken hayatta kalmak uğruna koşullu kabul gördükleri bir ilişkide var olma şekline dönüşüyor.
Babalarının saçlarını okşamadığı bu kız çocukları yetişkinliğinde sevgiyi vererek kazanmayı öğreniyor. Saçlarını süpürge eden, eşine bile annesi gibi bakım veren fedakar çocuk kadınlar bir yuvada kalmanın güvencesi ile, maruz kaldığı her türlü şiddete rağmen sığamadıkları yuvalarında yaşam sürmeye devam ediyorlar.
Kaybedenin hep çocuk olduğu bu kör yarışında babalarının saçlarını taramadığı kız çocukları, terk edilmemek için küçükken söz dinlemeyi öğrenen, büyüdüğünde ise varını yoğunu takdir görmek için eşine sunan bir hizmetçiye dönüşüyor. Çift ilişkisinde kendi bireyselliğini yitiren bu kadınlar ne kendine ne eşine ne de çocuklarına iyi gelebiliyor.
Kadının ilişkide daha görünür olması o görünmez cam tavanı üzerine hep örse de, dengeleri değişen ilişkide birbirine uyum sağlamak evlilik bağını güçlendiren de yeni bir formül sunuyor.
Sabrı sonsuz öfkesi şiddetli kadınlar;
kendi üzerlerine yapıştırılan eskimiş kötü etiketi taşımayı reddeddiklerinde, çiçek tohumları ekili bahçesini sulamaya izin verdiklerinde, sınırları korunmuş bir yakınlıkta yeniden sürgün verdiklerinde, kısaca o ilk domino taşını ittiklerinde gör bak neler değişecek...
