Filtreli fotoğraflar, süslü cümleler, kalpli paylaşımlar…
Birçok kişi annesinin fotoğrafını paylaşacak..
Altına sevgi dolu cümleler yazacak.
Belki çiçekler alınacak, sofralar kurulacak…
Anne, herkesin yükünü taşıyıp, kendi yorgunluğunu içine gömendir.
Gece ağlayıp sabah gülümseyen…
Evladının canı acımasın diye kendi kalbini susturan...
Herkesi iyileştirip, kendi yarasını gizleyen...
Ne kadar kırılsa da,
Yeter ki sen iyi ol! diyen.
İnsan çoğu zaman annesinin değerini, ona sarılabildiği, son günü geçirdikten sonra daha iyi anlar.
Bir gün son kez yemek yapacak annelerimiz…
Son kez Üstünü sıkı giy! diyecekler…
Son kez kapıdan el sallayacaklar…
İşte o gün dünyanın en büyük çaresizliğiyle, o sesi bir daha duyamamanın, boşluğuna düşeceğiz.
O geç kalmışlık hissi, ömür boyu içimize oturacak.
Çünkü anne gidince sadece bir insan gitmez…
İnsanın çocukluğu gider.
Sığınacağı yer gider.
Koşulsuz sevildiğini hissettiği, o görünmez güven gider.
Bazılarının annesi bugün yanında yok.
Bir mezar taşına sarılıp ağlayanlar var.
Telefon rehberinde, hâlâ Anne! yazısını silmeye kıyamayanlar var.
Bir kızım ya da oğlum sesine, ömrünü verecek insanlar var.
Bazı anneler de..
Hayatta olduğu halde, evladının sevgisine aç.
Aynı evde yalnız.
Aynı sofrada görünmez.
Bugün sadece kutlamadan öte..
Vicdan günü biraz da.
Çünkü anne..
Çiçekten daha çok, ona gösterdiğiniz ilgi ile, ayırdığınız zamanla mutlu olur.
Hediye güzeldir ama.. onu hatırladıkça en çok iyileşir.
En çok da… evladı değişince kırılır.
Bugün hâlâ annesine sarılabilen herkes zengin aslında.
Farkında olmadan elinde, dünyanın en büyük nimeti duruyor.
Bugün hâlâ annesi hayatta olanlar…
Ne olur sadece story atmayın.
Sarılın.
Elini tutun.
Uzun uzun yüzüne bakın.
Çünkü bazı yoklukların telafisi yok…
Çünkü bazı yokluklar sessiz gelir…
Ama ömür boyu insanın içinden çıkmaz.
Anneler Günü kutlu olsun…
Kucağında evlat büyütenlerin, kalbinde evlat taşıyanların, yokluğuyla bile içimizi sızlatan tüm annelerin ve yüreği anne olan tüm kadınların Anneler Günü kutlu olsun.
